Tour de France en wielersport dé verliezers van absurde aankomst in Bayonne
Opinie Wat is de rechte lijn in een s-bocht? Moet je de witte lijn op de weg of de lijn van de boarding aanhouden? En welke lijn moet je volgen als de witte lijn op de weg op 25 meter van de streep in de boarding eindigt? Bijna twintig minuten had de VAR van UCI-jury nodig om te kijken of Jasper Philipsen reglementair had gesprint. Al was het enige waar ze al dagen eerder naar hadden moeten kijken of deze aankomst in Bayonne wel geschikt (lees veilig) was voor een aankomst.
![](https://www.wielerflits.nl/wp-content/uploads/2024/09/ride-najaar-24-800x496.jpg)
Op de ingezoomde beelden vanuit de lucht lijkt het alsof Philipsen van zijn lijn afwijkt. Maar in deze flauwe s-bocht is het logisch dat een renner de kortste weg naar de finish neemt. Het is niet dat Philipsen bewust de deur dicht doet voor Wout van Aert, maar hij kiest voor de meest ideale route. Een weg die eenieder bij het bestuderen van het routeboek zou kiezen.
Voor Van Aert zijn andermaal de druiven het zuurst omdat hij op 150 meter van de streep de hoogste snelheid lijkt te hebben. Ook hij zet op de kortste weg in, maar duikt daar in een gat dat er niet is. Als hij recht-toe-recht-aan had kunnen sprinten was hij heel dicht in de buurt van de zege gekomen. Maar, als is een kromme letter.
Een groot compliment verdient Alpecin-Deceuninck die deze sprint fantastisch heeft aangepakt. Op 850 meter van de streep nemen zij met Jonas Rickaert op kop voor Mathieu van der Poel en Philipsen de leiding. Zij weten hoe belangrijk het is dat je voor de bewuste s-bocht van voren moet zitten om de ideale lijn te kunnen volgen. Het plan is goed. De uitvoering uitmuntend. Philipsen wordt fantastisch afgezet. De Belgisch Limburger bewijst vervolgens waarom hij het laatste jaar door vele kenners de beste sprinter van het huidige peloton wordt genoemd.
![](https://www.wielerflits.be/wp-content/uploads/2023/07/CORVOS_00035677-005-1024x683.jpg)
David Lappartient en Christian Prudhomme. Foto: Cor Vos
Opmerkelijk is het dat de Tour de France-organisatie in de eerste rit voor de sprinters zo’n discutabele aankomst in het parcours durft op te nemen. Alsof er in Bayonne geen rechtere aankomststraat is te vinden… In mijn ogen moet in wedstrijden die in een sprint kunnen eindigen de standaard zijn dat de laatste vijfhonderd meter op een rechte lijn plaats vinden. Geen flauwe bochten; laat staan s-bochten.
Daags voor de Tour-start in Bilbao zaten Tour de France-directeur Christian Prudhomme en UCI-voorzitter David Lappartient nog broederlijk naast elkaar om het initiatief voor een veiligere wielersport SafeR te dopen. Zij moeten zich toch diep schamen wanneer je vier etmalen later zo’n aankomst presenteert.
Als ik aan dit Franse tweetal denk, zie ik weer de gevaarlijke aankomst van de derde rit van de Tour de France in 2021 voor mij. Eigenlijk een identieke situatie als in Bayonne. De Tour de France-organisatie deed destijds Lappartient een groot plezier om een aankomst in diens geboorteplaats Pontivy te leggen. In de lange afdaling naar de aankomstplaats regende het al valpartijen. In de laatste 350 meter lag een s-bocht die op 130 meter voor de witte lijn eindigde met een serieuze bocht naar rechts waar Caleb Ewan en Peter Sagan hard op het asfalt stuiterden. Het commentaar van Lappartient na afloop over deze valpartijen: “Er was bij de meeste gevallen een ‘lack of attention’ (gebrek aan concentratie) van de renners.”
![](https://www.wielerflits.be/wp-content/uploads/2023/07/CORVOS_00033258-141-1024x682.jpg)
De val van Sagan en Ewan bij de aankomst in Pontivy in de Tour van 2021. Foto: Cor Vos
SafeR, een initiatief van wielerploegen, organisatoren en de UCI, is gestart om het wielrennen veiliger te maken. Pas in 2025 gaat het echt van start, tot dan is het proef. Al ligt er voorlopig nog geen businessmodel en vindt de evaluatie of het echt doorgaat pas na het derde kwartaal van dit jaar plaats. Natuurlijk is dit een goed initiatief, maar waarom wachten we hier al zovele jaren op. Elke keer lijkt het erop dat pas na een tragische gebeurtenis actie wordt ondernomen. Zo is de huiveringwekkende valpartij van Fabio Jakobsen en Dylan Groenewegen in de Ronde van Polen in 2020 eigenlijk het moment dat werd aangegrepen om eens gezamenlijk om de tafel te gaan zitten.
Naar aanleiding van de debatten die toen werden gevoerd, stelde de UCI voor 2021 een nieuwe safety guide op. Enkele punten hierin waren striktere regels voor de dranghekken aan de finish en voor auto’s en motoren in de wedstrijden. De invoering van de VAR die renners direct uit de wedstrijd kan nemen. Maar ook aankomstlijnen in een dalende lijn en bochten op 200 meter zouden niet meer worden toegestaan. Safety managers zouden hierop gaan toezien. Zeker op dat laatste punt vraag je je dan af waarom de safety manager die deze Tour keurt de aankomst in Bayonne heeft goedgekeurd. De bewuste bocht naar rechts zat toch ver binnen de laatste 200 meter…
Bij SafeR gaat het voorlopig niet alleen om situaties bestuderen, maar vooral ook om de bewustwording van welke gevaren er zijn. Bij organisatoren, maar zeker ook bij de ploegen en renners.
Prudhomme gaf vrijdag aan dat hij binnen zijn beperkte mogelijkheden reeds al het denkbare heeft verbeterd. Wanneer hij als belangrijkste en grootste organisator in de wielersport in Bayonne nog niet heeft gezien dat juist dit soort aankomsten onveilige situaties oproept, dan heeft het wielrennen een groot probleem.
Terecht gaf Jaap van Hulten, die namens Jumbo-Visma in SafeR is betrokken, dat het niet alleen om een verandering van onveilige situaties maar ook om een cultuurverandering gaat: “En dat kost tijd.”
![](https://www.wielerflits.be/wp-content/uploads/2023/07/CORVOS_00035688-236-1024x682.jpg)
Jasper Philipsen terechte winnaar in Bayonne. Foto: Cor Vos
Want ook bij de ploegen en renners moet naar veranderingen worden gekeken. Er wordt veelal gewezen op de veel smallere aero-sturen die voor een betere aerodynamische houding zorgen, maar waarmee je iets langzamer reageert als je moet remmen. En juist door de schijfremmen gaan renners ook weer later remmen. Moeten sommige innovaties niet aan banden worden gelegd?
Verder moeten renners beseffen dat gevaarlijke situaties niet stoer zijn en dat je met een breuk of een wond geen held bent. Voordat de ernst van de val van Gino Mäder in de afdaling van de Albulapas bekend werd, deelden sommige renners nog op hun sociale media dat ze bergaf snelheden van meer dan honderd kilometer per uur hadden gehaald. En zolang ik nog renners na een val zie die op social media vol trots hun bloedende wonden of röntgenfoto’s laten zien alsof ze een grote held zijn, denk ik dat ze het nog altijd niet goed hebben begrepen.
In Bayonne is Jasper Philipsen in mijn ogen de terechte winnaar, maar zijn de wielersport en Tour de France in het bijzonder eigenlijk opnieuw de verliezers.
Om te reageren moet je ingelogd zijn.